Brúnin

vindur berst af hafi, virði fyrir mérEl viento golpea desde el mar, siento delante de mí

vanga ungrar stúlku sem við hliðina á mér erla mejilla de una joven que está a mi lado

munnurinn er opinn, mórautt rennur blódla boca está abierta, la sangre corre roja

menn eru á leiðinni, ég heyri nálgast hljóðlos hombres se acercan, escucho el sonido acercarse

konan andar ennþá, kannski munum nástLa mujer todavía respira, tal vez nos acerquemos

klettabrúnin afdrepið í forboðinni ástla frente golpeada en el tabú del amor

get ég varla losað grjót úr minni hönd¿Puedo apenas liberar la piedra de mi mano?

gaf ég höggið? voru á mér álög eða bönd¿Di el golpe? ¿Estaban sobre mí lazos o cadenas?

þeir látum ekki linnaEllos no dejarán de perseguirme

ef liggjandi mig finnasi me encuentran tendido

með henni sem ég frelsið fanncon ella a quien encontré la libertad

við máttum feluleiki spinnapodíamos tejer engaños

þeir bana okkur báðumellos nos matan a ambos

þeir berja vopnum snjáðumellos golpean con armas nevadas

hún svarar ekki, dauðadæmdella no responde, condenada a muerte

ef vaknar dísin ekki brádumsi la diosa no despierta pronto

saman munum lífið látaJuntos dejaremos la vida

liggi ég við þetta vifme debato con esta duda

ef ég bara ekkert játasi solo no admito nada

ætti mér að gefast lifdebería rendirme a la vida

hennar drýpur blód á blettinnSu sangre gotea en la mancha

bærist særð og falleg höndlleva una mano herida y hermosa

niður henni kasta klettinnlanzo la piedra sobre ella

kvikar sjórinn burt frá ströndel mar se aleja de la orilla