Morphina

Ez dut hitzik, ez dut ikusi nahiNo tengo palabras, no quiero ver

Ta horrek ez du dena gelditzenY eso no detiene nada

Aspaldi ikusitakoakCosas que he visto hace tiempo

Errepikatzen zaizkit buruanSe repiten en mi cabeza

Min hori gordetzen saiatzen naizIntento contener ese dolor

Pentsatuz sentituko ez dudalaPensando que no lo sentiré

Indarrez begiak izten ditutCon fuerza me arden los ojos

Irudiak ditut barruan sartuak.Tengo imágenes dentro de mí.

Bildu ditut bizkar hezurreanHe acumulado en la espalda

Sorbaldako gihar guztietanEn todas las vértebras de la columna

Bortxatutako zuritasunakLas impurezas desgarradas

Esaldi luzeak ta hitz hutsakFrases largas y palabras vacías

Minduta dut gorputza,Mi cuerpo está adormecido,

Ta arima apurtua,Y mi alma rota,

Gaur ez dut korrikarrik egin nahi,Hoy no quiero hacer nada de nada,

Har dezagun arnasa.Tomemos aire.

Morphina arren, nire arimarentzatAunque sea morfina, para mi alma

Berandu bada ere, nire arimarentzat.Aunque sea tarde, para mi alma.

Suizidatu zaizkit gogoakMis pensamientos me suicidan

Blokeatu zaizkit irribarrakMis risas están bloqueadas

Kateaturik ditut negar malkoakTengo atados los lamentos tristes

Bekainetara lotuakA lo más profundo

Besarkatu nazazu,Abrázame,

Ez dut minik sentitu nahi,No quiero sentir dolor,

Gizakiak galdu duLa humanidad ha perdido

Gizatasuna.La humanidad.