Halny

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Będziesz nam oddechem,Serás nuestro aliento,

Którym popchniesz krewCon el que impulsarás la sangre

W skutym lodem ciele!En el cuerpo congelado.

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Ogrzejesz nas wytrwałych,Nos calentarás a los persistentes,

Ognie przygasimy,Apagaremos los fuegos,

Przegonisz mroźne żale!Ahuyentarás las sombras oscuras.

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Unieś nas wysoko,Nos elevarás alto,

Ocenimy z góry światValoraremos el mundo desde arriba,

Pokochamy go na nowo!¡Lo amaremos de nuevo!

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Odgonisz leśne zmory,Ahuyentarás los monstruos del bosque,

One jedzą w środku głowy,Ellos se alimentan en el centro de la cabeza,

Chęci do rozmowy!Con ganas de hablar.

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Nie widzisz tych zbrodni ‒No ves esos crímenes,

To nie nasze dzieło,No son obra nuestra,

Tylko naszych dłoni!¡Sino de nuestras manos!

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Zdmuchnij nam godziny,Sopla lejos las horas,

Piszcz, gwiżdż,Silba, estrella,

Wołaj na stracenie!Grita por la perdición.

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Ukołysz na sznurku trupa,Arrulla al muerto en la cuerda,

Bo wiecznym snem zasnąćPorque con un sueño eterno se dormirá,

To wielka jest sztuka!¡Es un gran arte!

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Potargaj te słowaDesgarra esas palabras,

Puste ich znaczenie,Vacío su significado,

Choć pełna jest głowa!Aunque esté la cabeza llena.

Hej wichrze wiej,Hej viento que soplas,

Zmysły nam pomieszaj,Confunde nuestros sentidos,

Ilekroć w tył spojrzymyCada vez que miramos hacia atrás

Szukając swego cienia!Buscando nuestra sombra.

Ostatnią zimową nocą,En la última noche de invierno,

Wiatr hula i świszczy,El viento aúlla y silba,

Ale wiosny nie niesie,Pero no trae la primavera,

Tylko martwe polskie deszcze!¡Sólo muertas lluvias polacas!